De ontploffing van reactor 4 in Tsjernobyl op 26 april 1986 was het begin van een tragedie die zich vele eeuwen zal laten voelen. Alhoewel rond de vernietigde kernreactor snel een betonnen sarcofaag werd gebouwd - die trouwens dringend aan vernieuwing toe is - en hoewel de acute stralingsniveaus alleen nog een probleem vormen in de directe omgeving van de centrale, is het verkeerd te stellen dat het probleem nu onder controle is.

De vereniging brengt kinderen uit de meest besmette gebieden van Wit-Rusland (voornamelijk de streek rond Gomel) naar België om hen hier een gezondheidsvakantie van één of twee maanden aan te bieden in Vlaamse huisgezinnen.
Deze kinderen komen per Belgische luxebus (een reis van ongeveer 34 uur) naar België. Er zijn stopplaatsen in Limburg, Brabant, Oost- en West-Vlaanderen.

affiche vht 150x150 xp2

 

De vereniging

VHTK staat voor Vlamingen Helpen Tsjernobylkinderen. In 1993 is onze vereniging ontstaan, dit na de kernramp van Tsjernobyl op 26 april 1986.
Meer dan 25 jaar na de kernramp in Tsjernobyl, is het meer dan ooit een noodzaak om kinderen uit en rond Gomel (Wit-Rusland) (= getroffen gebied) een gezondheidsvakantie te kunnen bieden in België.

We willen kinderen vanaf 7 jaar opvangen in gastgezinnen tijdens de zomervakantie.
Medische onderzoekingen hebben aangetoond dat tijdens een verblijf van één maand hier, het gehalte aan radioactief cesium-137 in het lichaam van een kind met twee derde afneemt, zodat het nut van een kuur buiten kijf staat.  

Als vereniging zijn we dus hoofdzakelijk bezig om er voor te zorgen dat er zoveel mogelijk kinderen tijdens de zomervakantie naar België kunnen komen. In eerste instantie proberen we kinderen uit een kansarm milieu te bereiken. Maar we houden voor ogen dat het belangrijkste aspect nog steeds de gezondheid is. Of het kind nu arm is of niet, als het uit een besmet gebied komt, kan elk kind een gezondheidsvakantie gebruiken.

Een goede gezondheid is iets wat in deze besmette gebieden nog steeds een probleem is. Mensen krijgen nog steeds problemen met de lymfeklieren, ook afwijkingen en andere kankers zijn er een alledaags gegeven.

Dit in combinatie met de armoede waar vele mensen in leven, maakt dat we hier niet spreken over ‘leven’, maar eerder over ‘overleven’.

We stellen vast dat naast de medische aspecten, de sociale aspecten verbonden aan een verblijf hier minstens even belangrijk zijn. Er blijkt een intens contact te groeien tussen de ouders/kinderen in Wit-Rusland en de gastgezinnen/kinderen hier.
Het is de bedoeling dat de kinderen elk jaar terugkomen tot ze de leeftijd van 17 jaar bereikt hebben.

Daarom ook dat we tijdens de Paasvakantie een humanitaire reis naar Gomel organiseren. Zo zien onze gastgezinnen zelf, hoe de mensen er leven.

Ten slotte zijn er een aantal pleeggezinnen waarvan we hoofdzakelijk proberen om de kinderen naar België te laten komen. De kinderen uit deze pleeggezinnen, zijn kinderen die door bepaalde omstandigheden geplaatst zijn.

 

Meer info op www.vhtk.be